امام حسن عليه السلام فرمود : خير ! بلكه هرچه زودتر تو را به جهنم و اصل مىكنم ، و جلو رفت و گردن او را زد . « 1 » 3 - شيخ مفيد مىگويد : ابومخنف لوطبن يحيى از ابواسحاق سبيعى و ديگران نقل كرده ، مىگويد : حسن‌بن على عليهما السلام در بامداد آن شبى كه اميرالمؤمنين عليه السلام درگذشت ، خطبه‌اى ايراد كرد . . . « 2 » 4 - مجلسى از هشام‌بن محمد به نقل از پدرش آورده است ، مىگويد : چون اميرالمؤمنين عليه السلام را شهيد كردند ، حسن‌بن على عليهما السلام به منبر رفت و خواست حرف بزند بغض گلويش را گرفت ساعتى نشست سپس برخاست و گفت : « سپاس خداوندى را كه در اوليتش يگانه بىآغاز و ازلى بود ، و به‌خاطر الهيت و سيطره‌اش خود را سزاوار بزرگى ديد و به دليل كبريائى و جبروتش برترى را سزاى خود يافت ، آغاز كرد آنچه را كه ابتكار و نوآورى فرمود و بىسابقه چيزهايى را آفريد ، بدون نمونه‌اى كه از پيش خلق كرده باشد . پروردگار ما كه به لطف پروردگاريش لطيف ، و به‌خاطر علم عميقش شكافنده است ، و با فرمان قدرتش همه چيز را آفريده است و آفرينش او را دگرگون كننده و ساختهء او را تغييردهنده‌اى نيست ، فرمان او را كسى نمىتواند نقض كند و امر او را بازگرداند و از دعوت او آسوده باشد . همه مخلوقات را آفريد و ملكش را زوالى و مدت او را پايانى نيست ، برتر از همه چيز و نزديك به هر چيز است ، براى مخلوقاتش جلوه‌گر است بىآن كه ديده شود و او در بالاترين چشم‌انداز است !

--> ( 1 ) - قرب‌الاسناد : ص 67 . ( 2 ) - ارشاد مفيد : ص 169 . عين خطبه در بخش اول : ص 63 و 64 گذشت - م .